Selbstladebüchse ERMA EGM I Mod.70 Kal. .22 LR, mit 5-Schuss-Magazin

Numer seryjny: 046020

Rok produkcji: b.d

Stan lufy: 5

Stan osady: 5

Stan oksydy: 4

Broń sprawna, przestrzelana na strzelnicy.

O karabinkach ERMA

Samopowtarzalny karabinek  Erma EGM 1 pod względem wzornictwa kopiuje słynny amerykański M1 Carbine. Tej ostatnim strzelał nabojem pośrednim .30 Carbine (7,62 x 33) i był stosowany w końcowym etapie II wojny światowej  oraz podczas konfliktów w Korei i Wietnamie.

Broń firmy Erma wykonana jest pod  popularny nabój .22 LR, z tym że dwie wersje (ESG 22 i ESGM 22) wytwarzano także pod znacznie silniejszą amunicję  .22 WMR (.22 Magnum).

Karabinek jest wyposażony w lufę długości 450 mm, o dość solidnym profilu. Broń ma mechaniczne przyrządy celownicze typu przeziernikowego, w tym muszkę słupkową z osłonami bocznymi. Diopter ma trójkątne osłony. Szyna montażowa o średnicy 11 mm ułatwia osadzenie celownika optycznego bądź kolimatora.

Lufa wraz z komorą zamkową mocowana jest do łoża w dwóch miejscach – śrubą za kabłąkiem spustowym i bączkiem obejmującym łoże w przedniej części.

Część podzespołów (prócz lufy i zamka) wykonana jest ze znalu (stopu Zn i Al). Obniża to koszty produkcji.

Bezpiecznik nastawny umieszczony jest po prawej, przedniej stronie kabłąka spustowego. W położeniu zabezpieczonym blokuje spust.

Karabinek zasilany był z wymiennych magazynków jednorzędowych o pojemności 5, 10 lub 15 nabojów.

Osada z drewna bukowego jest praktycznie identyczna jak ta z wojskowego karabinka M1. Zwiększa to atrakcyjność broni.  Długość kolby (jak w oryginale) odpowiada głównie osobom niskiego i średniego wzrostu.

Dostępne były także droższe odmiany Sport, z łożem z laminatów w komorze szarostalowym oraz osadą typu Thumbhole (z otworem na kciuk lub dłoń). Wersja ZF Sport była wyposażona w celownik optyczny o małej krotności.

Długość całkowita broni to 895 mm, masa 2,65 kg. Długość linii celowniczej 544 mm.

Firma ERMA (skrót od Erfurter Maschinen und Werkzeugfabrik GmbH) została założona w roku 1922 przez Berholda Geipela. Siedziba firmy początkowo mieściła się w Erfurcie w Turyngii, potem w Dachau k. Monachium. Upadłość zakładów nastąpiła w 1997 roku.