Mosin Nagant wz. 1891/30 7,62x54R Baujahr 1937

Karabin Mosin-Nagant wz. 1891/30 kal. 7,62×54R – radziecki karabin
wojskowy z 1937 roku

Prezentujemy radziecki karabin powtarzalny
Mosin-Nagant wz. 1891/30 z 1937 roku, jeden z najbardziej
rozpoznawalnych karabinów wojskowych XX wieku.

Oferowany egzemplarz pochodzi z okresu przedwojennej produkcji
radzieckiej. Na komorze zamkowej widoczne są charakterystyczne oznaczenia
Związku Radzieckiego, rok produkcji
1937 oraz numer seryjny
170405.

Karabin zachował klasyczną wojskową konfigurację, z długą lufą,
drewnianą osadą, mechanicznymi przyrządami celowniczymi oraz charakterystycznym
zamkiem czterotaktowym.

Broń jest niezgodna numerycznie. Przewód lufy posiada wyraźny
gwint, jednak jego powierzchnia jest porowata i nosi ślady wieloletniej
eksploatacji.

Konstrukcja i charakterystyka

Mosin-Nagant wz. 1891/30 to wojskowy karabin powtarzalny,
wykorzystujący ręcznie obsługiwany zamek czterotaktowy oraz wewnętrzny magazynek
pudełkowy.

Konstrukcja stanowi rozwinięcie rosyjskiego karabinu wz. 1891,
dostosowane do wymagań Armii Czerwonej w okresie międzywojennym.

Karabin zasilany jest amunicją
7,62×54R, która została wprowadzona
do uzbrojenia armii rosyjskiej pod koniec XIX wieku i pozostaje jednym z
najdłużej wykorzystywanych nabojów karabinowych na świecie.

Charakterystycznymi elementami prezentowanego egzemplarza
są:

Długa lufa z muszką osłoniętą pierścieniową osłoną.

Czterotaktowy zamek z prostą rączką zakończoną kulistą
gałką.

Wewnętrzny magazynek o pojemności 5 nabojów.

Mechaniczny celownik krzywiznowy z regulacją
odległości.

Drewniana osada wojskowa z długim nakładanym łożem.

Metalowe obejmy mocujące elementy drewniane.

Charakterystyczny magazynek wystający poniżej osady.

Wojskowy pas nośny w kolorze oliwkowym.

Całość zachowuje sylwetkę klasycznego karabinu piechoty Armii
Czerwonej.

Oznaczenia i pochodzenie

Na grzbiecie komory zamkowej widoczne są oznaczenia charakterystyczne
dla radzieckiej produkcji wojskowej.

Szczególną uwagę zwraca godło przedstawiające sierp i młot w otoczeniu
wieńca, a bezpośrednio pod nim wybity rok:

1937

Na powierzchni komory widoczny jest również numer
170405, którego cyfry zostały
dodatkowo wyróżnione jasną barwą.

Poniżej znajdują się oznaczenia kontrolne i odbiorcze, w tym symbol
trójkąta ze strzałą, charakterystyczny dla zakładów w Iżewsku.

Oznaczenia te wskazują na produkcję w Iżewskich
Zakładach Zbrojeniowych w 1937 roku, w okresie
intensywnego rozwoju i modernizacji uzbrojenia Armii Czerwonej.

Na przedstawionych fotografiach numer 170405 widoczny jest także na
innym elemencie broni. Nie zmienia to jednak faktu, że zgodnie z informacją o
egzemplarzu karabin jako całość nie jest zgodny
numerycznie.

Wątek historyczny – Mosin-Nagant w służbie Armii Czerwonej

Historia karabinu Mosin-Nagant rozpoczęła się w 1891 roku, kiedy armia
Imperium Rosyjskiego przyjęła nowy karabin powtarzalny kalibru 7,62
mm.

Konstrukcja, której głównym projektantem był Siergiej Mosin, stała się
podstawowym uzbrojeniem rosyjskiej piechoty i przez kolejne dziesięciolecia
przechodziła liczne modernizacje.

W 1930 roku Związek Radziecki wprowadził zmodernizowany wariant
oznaczony jako wzór 1891/30.
Wprowadzono w nim między innymi zmiany w przyrządach celowniczych oraz
uproszczenia konstrukcyjne dostosowane do produkcji wielkoseryjnej.

Karabiny tego typu były podstawową bronią strzelecką Armii Czerwonej
podczas II wojny światowej.

Wykorzystywano je zarówno w oddziałach piechoty, jak i – w odpowiednio
przystosowanych odmianach – w charakterze karabinów wyborowych.

Egzemplarze wyprodukowane w latach trzydziestych są szczególnie
interesujące z historycznego punktu widzenia. Powstały bowiem jeszcze przed
niemiecką inwazją na Związek Radziecki, w okresie, gdy radziecki przemysł
zbrojeniowy przygotowywał się do produkcji uzbrojenia na ogromną
skalę.

Rok 1937 nadaje prezentowanemu egzemplarzowi wyraźnie
przedwojenny charakter.

Nie można jednak na podstawie samych oznaczeń określić jego
indywidualnej historii służby ani potwierdzić udziału w konkretnych działaniach
wojennych.

Stan zachowania

Karabin zachował kompletną, klasyczną sylwetkę wojskową i prezentuje
się estetycznie, z widocznymi śladami użytkowania oraz upływu czasu.

Drewniana osada posiada ciepłe, czerwono-brązowe wybarwienie. Na jej
powierzchni występują drobne zarysowania, otarcia i ślady wieloletniej
eksploatacji.

Metalowe elementy zachowały ciemne wykończenie, miejscami z
przetarciami i przebarwieniami. Oznaczenia na komorze zamkowej są
czytelne.

Stan przewodu lufy: gwint jest wyraźnie
widoczny i zachowany. Powierzchnia wewnętrzna lufy jest jednak porowata, z
widocznymi śladami starzenia i eksploatacji. Nie jest to lufa w stanie idealnym
ani lustrzanym.

Zgodność numeryczna: broń nie jest zgodna
numerycznie. Poszczególne elementy nie tworzą kompletu o jednolitych numerach
seryjnych.

Do karabinu dołączony jest widoczny na zdjęciach wojskowy pas
nośny.

Broń została sprowadzona z rynku niemieckiego i przeszła przegląd
wykonany przez Mistrza Rusznikarstwa.

Na karabin udzielamy 6-miesięcznej
gwarancji.

Dane podstawowe

Model: Mosin-Nagant wz.
1891/30
Producent: zakłady
zbrojeniowe w Iżewsku
Kraj
produkcji: ZSRR
Rok
produkcji:
1937
Kaliber:
7,62×54R
Rodzaj: karabin wojskowy,
powtarzalny
Mechanizm: zamek
czterotaktowy
Zasilanie:
wewnętrzny magazynek pudełkowy
Pojemność
magazynka: 5 nabojów
Przyrządy
celownicze: mechaniczne,
regulowane
Osada: drewniana,
wojskowa
Wykończenie elementów
metalowych: ciemne
Numer widoczny
na broni: 170405
Zgodność
numeryczna: niezgodny
numerycznie
Stan przewodu lufy:
wyraźny gwint, porowata powierzchnia
Stan
ogólny: używany, z widocznymi śladami
eksploatacji
Wyposażenie: pas
nośny
Pochodzenie: rynek
niemiecki
Przegląd rusznikarski:
wykonany przez Mistrza
Rusznikarstwa
Gwarancja: 6
miesięcy

Podsumowanie

Mosin-Nagant wz. 1891/30 z 1937 roku to
interesujący przykład przedwojennej radzieckiej broni wojskowej, reprezentujący
jedną z najbardziej znanych konstrukcji karabinowych XX wieku.

Czytelne oznaczenia fabryczne, historyczny rok produkcji, drewniana
osada oraz klasyczna wojskowa konfiguracja nadają egzemplarzowi autentyczny
charakter.

Karabin nie jest zgodny numerycznie, a przewód lufy posiada porowatą
powierzchnię pomimo zachowanego, wyraźnego gwintu. Są to istotne cechy stanu
zachowania, które należy uwzględnić przy ocenie egzemplarza.

To broń o wyraźnym znaczeniu historycznym, związana z okresem
przedwojennej rozbudowy Armii Czerwonej i rozwojem radzieckiego przemysłu
zbrojeniowego.