Pietta 1858 Remington Texas Nikiel De Luxe Revolver cal. .44 8"

Rewolwer Pietta 1858 Remington Texas Nikiel De Luxe kal.44 8"
1858 Remington Texas Nickel .44, misternie wykonana niklowana wersja rewolweru Remington DeLuxe w kalibrze .44. Tę wyjątkową broń, symbol Dzikiego Zachodu, pokryto ozdobnymi  laserowo grawerowanymi ornamentami roślinnymi wykonanymi na ramie, cylindrze bębna, lufie, osłonie spustu, pobojczyku, kurku oraz okuciach chwytu.
Ładowany odprzodowo z ramą mosiężną i lufą 8 cala. Długie lufy były używane przez amerykańską kawalerię. Broń pokryta niklem jest łatwiejsza do czyszczenia po odbytym strzelaniu.
Remington - rewolwer który posiadał tzw. zamknięty szkielet (jednoczęściowy szkielet otaczał bęben z nabojami), co czyniło go bardziej niezawodnym od współczesnych mu rewolwerów Colta, w które miały szkielet otwarty. Zamknięty szkielet zapewniał też większą sztywność konstrukcji. Kolejną zaletą była możliwość wyjęcia całego bębna i założenia nowego, już załadowanego. Bęben cylindryczny z prostokątnymi wycięciami dla zatrzasku bębna. Lufa wkręcana w szkielet. Produkowany w latach 1863-1875, w dwóch kalibrach, .36 cal model Navy (dla marynarki) oraz .44 cal model Army (dla armii). Szacuje się, że fabrykę opuściło około 122 000 egzemplarzy tego modelu.
Budowa - rama z zamkniętym szkieletem, osłona spustu (kabłąk) wykonana z niklowanego mosiądzu. Oktagonalna lufa o długości 8", skok gwintu 1-30". Pełny nie grawerowany 6-cio komorowy bęben. Przyrządy celownicze, mocowana na jaskółczy ogon muszka.
Okładziny - chwytu z naturalnego drewna orzechowego, ułatwiają pewny uchwyt broni. Olejowanie wzmacnia kolor drewna, uwydatnia słoje, zachowuje naturalny wygląd. Olej wnika w głąb drewna, nie zatykając porów, dzięki czemu drewno może oddychać.
Spust - mechanizm naciągania języka spustowego umożliwia dwie pozycje: pół napiętą przeznaczoną do zakładania kapiszonów na kominki oraz napiętą w celu oddania strzału.
Pobojczyk - dźwigniowy (stempel), umieszczony zawiasowo pod lufą rewolweru, przeznaczony do dociskania kul ołowianych w komorach bębna. Dźwignia pobojczyka rozszerza się ku tyłowi, dzięki czemu broń miała bardziej opływowy kształt i nie zaczepiała o brzeg kabury.