Mosin-Nagant-Gewehr M91 Kal. 7,62x54R – 1915 New England

Stan Techniczny i Wizualny

Przewód lufy karabinu jest w bardzo dobrej kondycji, natomiast z zewnątrz broń prezentuje stan przeciętny, typowy dla tak starej broni.

Karabin Mosin-Nagant wz. 1891, powszechnie znany jako M91, to konstrukcja, która zdefiniowała rosyjską i radziecką piechotę na ponad pół wieku. Jego narodziny w 1891 roku były wynikiem bolesnych doświadczeń armii carskiej z wojny rosyjsko-tureckiej, gdzie Rosjanie, uzbrojeni w jednostrzałowe karabiny Berdan, musieli mierzyć się z nowoczesną bronią powtarzalną Winchester.

Konstrukcja i Mechanika:

M91 jest klasycznym karabinem powtarzalnym z zamkiem ślizgowo-obrotowym. Został opracowany przez rosyjskiego pułkownika Siergieja Mosina przy współpracy z belgijskim projektantem Léonem Nagantem, który wniósł do projektu kluczowy element: mechanizm rozdzielacza. Rozdzielacz ten był genialnym rozwiązaniem problemu podawania nabojów z wystającą kryzą (7,62x54mmR) – zapobiegał on zacinaniu się broni poprzez blokowanie drugiego naboju w magazynku, podczas gdy pierwszy był wprowadzany do komory.

Cechy Charakterystyczne M91:

Długość lufy: Wersja piechoty (M91) posiada imponującą lufę o długości 80 cm (31,5 cala). W tamtym czasie wierzono, że tak długa lufa pozwala na pełne wykorzystanie energii prochu i zapewnia zabójczą celność na ogromnych dystansach.

Przyrządy celownicze: Wczesne modele posiadały celownik ramkowy skalowany w arszynach (rosyjska miara długości, ok. 71 cm). Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów odróżniających wczesne M91 od późniejszych modernizacji.

Bagnet: Rosyjska doktryna zakładała, że karabin M91 był przede wszystkim uchwytem dla bagnetu. Z tego powodu modele te były fabrycznie przystrzeliwane z założonym bagnetem tulejowym, który w warunkach polowych rzadko zdejmowano.

Mosin M91 zasłynął z niesamowitej odporności na trudne warunki atmosferyczne. Błoto, śnieg czy brak regularnego czyszczenia rzadko unieruchamiały tę broń, co czyniło ją idealną dla masowej armii poborowej.

Wersja New England Westinghouse 1915 

Gdy w 1914 roku wybuchła I wojna światowa, niewydolny przemysł rosyjski zmusił rząd carski do zlecenia produkcji karabinów amerykańskiej firmie New England Westinghouse. Oznaczenie z rokiem 1915 świadczy, iż egzemplarz pochodzi z początków produkcji. Karabiny te cechują się wyższą jakością stali oraz osadami z amerykańskiego orzecha, znacznie przewyższając standardowe rosyjskie wykonanie. Nad datą widnieje dwugłowy orzeł carski, będący symbolem odbioru broni przez rosyjskich inspektorów w USA. Specyficzna skala celownika, gdzie występuje zarówno miara podana w metrach i arszynach może świadczyć o późniejszej modernizacji w Finlandii.

s/n 1142947