Pepperbox-Pistole Kal. 7 mm Lefaucheux

Pistolet typu pepperbox (nazywany też „pieprzniczką” ze względu na swoją formę), to broń z XIX wieku, która była popularna w Europie, głównie we Francji i Belgii, w latach 30. do 60. XIX wieku jako środek samoobrony.

Konstrukcja ta działa w systemie iglicowym (pinfire), opatentowanym przez Casimira Lefaucheux w 1835 roku. Charakteryzuje się obecnością wielu (w tym przypadku sześciu) obracających się luf, które jednocześnie pełnią funkcję komór nabojowych. Egzemplarz ten posiada składany spust oraz ozdobne grawerowania na metalowej ramie i lufach.

Amunicja do tego typu broni to zazwyczaj nabój iglicowy 7 mm Lefaucheux. Był to jeden z pierwszych udanych, scalonych nabojów (zawierających w jednej łusce pocisk, proch i spłonkę). Cechą charakterystyczną jest mały mosiężny lub stalowy pin (iglica) wystający z boku łuski, w który uderzał kurek pistoletu, powodując zapłon spłonki umieszczonej wewnątrz naboju.

Egzemplarz ten zachował się w dobrym, oryginalnym stanie, typowym dla antyku z połowy XIX wieku, z widoczną historyczną patyną na metalu. Pomimo upływu czasu, przewód każdej z sześciu luf jest w dobrej kondycji, co jest rzadkie dla tak wiekowej broni.

s/n 328